Święty Józef

Kongregacja Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, 1 maja 2013 roku wydała dekret, aby imię Świętego Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, zostało odtąd włączone do Modlitw eucharystycznych II, III i IV, w trzecim wydaniu typicznym Mszału Rzymskiego, zaraz po imieniu Najświętszej Maryi Panny.

Więc na przykład II Modlitwa eucharystyczna ma taki fragment:

«z Najświętszą Bogurodzicą Dziewicą Maryją, ze świętym Józefem, Jej Oblubieńcem, ze świętymi Apostołami...»

Po ponad dwóch tysiącach lat Kościoł Katolicki zwraca uwagę na świętego Józefa bardzo ściśle związanego z Maryją. Myślę, że przez to wezwanie Kościół przypomina dziś sobie o małżeństwie i rodzinie.

Dla mnie jedną z ciekawszych scen w Biblii z udziałem świętego Józefa jest scena odnalezienia Pana Jezusa w świątyni. Ewangelista Łukasz nie zanotował żadnego zdania wypowiedzianego przez Józefa, ale napisał o Maryi i Józefie, że na widok Jezusa siedzącego między nauczycielami zdumionymi bystrością jego umysłu i odpowiedziami, zdziwili się bardzo (Łk 2,48). Możemy rozważać to w ten sposób, że Józef widząc swojego syna Jezusa był dumny, że Jezus tak świetnie sobie radził w rozmowie z nauczycielami. Pewnie był już zmęczony szukaniem przez 3 dni syna, co podkreśla sama Maryja «Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie» (Łk 2,48), ale ojciec, który widzi dziecko w takiej sytuacji może być dumny, że dobrze go wychował.

I zaraz potem, kiedy Jezus odpowiada swoim rodzicom «Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?» (Łk 2,49), pada zdanie, że oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. (Łk 2,50).

Znaczyć to może, że są sprawy nawet dla świętych tak blisko zjednoczonych z Bogiem, zupełnie niezrozumiałe. 

Święty Józef uczy mnie w tej scenie, że nie muszę wszystkiego rozumieć, ale mogę być cały czas blisko Jezusa. 

Z litanii do świętego Józefa wybieram dziś wezwanie:

Józefie najwierniejszy, módl się za nami.